Het laatste mailtje was alweer ten tijde van Senegal, st Louis. Zoals jullie weten hadden we daar de gebogen voorpoot gerepareerd zodat we een dag later weer konden vertrekken. Aldus geschiede. De bedoeling was met een latere groep aansluiting te zoeken om zodoende toch onder douanebegeleiding door Senegal te rijden (verplicht voor auto' s boven de 5jaar). We konden echter geen aansluiting vinden dus besloten om alleen de laatste 250 km naar Dakar te slechten. Met nauwlijks remmen en zonder begeleiding naar Dakar. De eerste politiecontrole zagen we pas op 100 meter afstand zodat we met piepende remmen driehonderd meter later tot stand kwamen, in zijn achteruit terug naar een ietwat geirriteerde politie-agent die inderdaad moeilijk begon te doen over de papieren. Met een niet geheel geldige passage en wat beslommeringen (heb de tenaamstelling van de auto door laten gaan als laatste keurdatum, verplicht op de papieren in Senegal en de man kon het toch niet lezen! ;-) ) uiteindelijk toch door gemogen. De weg naar Dakar was prima dus dat was zo gepiept, ergens in de middag aangekomen in Dakar! Vervolgens door naar Camping Lac Rose, de officiele finish van de Parijs Dakar waar ook wij die nacht zouden verblijven. Al met al 5 uur in de file gestaan rondom Dakar. Vergelijkbaar met een vrijdagmiddagspits op de a10 bij Amsterdam alleen dan met mensen, geiten, roestige auto's en bussen en vooral extreem veel uitlaat gas.

Laat aangekomen te Lac Rose alwaar we applaus kregen van de daar allemaal aanwezige mede-challengers! Paar biertjes later veel te laat in bed gelropen, leuk lemen hutje met rieten dak. Op de weg daarheen nog onwijs geschrokken van raar geluid wat de volgende ochtend twee aangelijnde apen bleken te zijn.

Volgende ochten met de gehele club onder douane begeleiding aangereden richtin Gambia. Slopende tocht in konvooi, om elk akkefietje gestopt bij veel te hoge tempetratuur. Diverse 4wd auto's al in de sleep, wij echter nog op eigen kracht. 100km voor de grens met Gambia begaf het blikje kreeftensoep om de stuuras het. Ter plaatse moeten vervangen voor ietswat flexibelers, in dit geval een rubber slang. In het begin van de avond de grens met Gambia gepasseerd, veel kleine treaditionele dorpjes met lemen hutten en riet. Hele dorpen liepen uit met kleine kinderen. Laat in de avond via de ferry the Gambia river overgestoken naar Banjul. De ereboog was opengesteld voor de challengers alvoor we door konden richting Kartung, eindbestemming 45 km verderop.

Dat hebben wij die dag niet meer gehaald, even het konvooi verlaten om te pinnen. Dat werd niet even! De rubberslang scheurde zodat we stuurloos midden in Banjul zaten. Om een uur snachts via een local een lasser gevonden die bereid was vanavond te beginnen. Deze werd uit zijn bed gehaald bij een behoorlijk chagerijnige dame hahaha! Ruim een uur door de sloppenwijken gereden met 3 Gambianen op zoek naar lasappartuur terwijl Bart op de auto paste, redelijk aparte ervaring! Om half 3 was alles geregeld, ook dtroom bij de winkel waar onze auto voor gestrand was. Muhamad (de las-man) was nog maar even bezig toen de stroom er in de halve stad uitvloog, shit! Toen maar een hotel gepakt voor uurtje of 3 slaap, het was inmiddels bijna half 5, om de volgende dag om 8 uur weer bij de auto te zijn. Er bleek echter nog steeds geen oplossing gevonden te zijn voor de electriciteitsproblemen. Zodoende ben ik toen de stad afgaan struinen voor een dieselgenerator, toen ik deze rond een uur of 10 eindelijk gevonden had en juist wilde meenemen sprong overal de stroom weer aan!

De eerste 40 laspogingen (letterlijk!) faalden aangeien de overbrenging niet recht meer was, na enkele uren hadden we het redelijk gehad, we kregen de ijverige locals niet wijsgemaakt dat er een konische overbrenging (scharnier in alle kanten) tussen gezet diende tw worden. Dus de organisatie in Gambia maar gebeld met de vraag of we de auto ook hier en nu al konden inleveren voor de veiling, bleek geen probleem. Toen echter hier alles voor geregeld was kwamen onze techniciens echter met een konische koppeling aanzetten, aldus toch gemaakt en eind van de middag eindelijk verder richting Kartung. Even gegeten met de andere Challengers en eindelijk weer eens genoten van een wat normale nachtrust.

De volgende dag officiele ontvangst in Kartung, bijna alle 300 inwoners waren er, veel Afrikaanse dans ed, erg mooi!

Gisteren vertokken uit Kartung om de auto in te leveren. Onderweg nog de motorkap op de voorruit gehad bij een kilometer of 70 per uur. De borging met touw had losgelaten en zonder remmen een motorkap voor je voorruit hebben bleek geen succes. Toen midden in de stad een km of 10 later de remmen volleig wegvielen hebben wede organisatie gebeld met de mededeling dat de auto aldaar op te halen was. Keurig geregeld en afgezet bij on Hotel aan de kust te Kololi, de eerste warme douche in een week. Gisterenavond nog even bijgeslapen en vanochtend gaan kijken bij de veiling van de auto's. Onze Diane bracht toch nog 9000 Dalassi (280 euro) op. Daar komt nog 300 euro belasting voor de koper bij dus dat is een stuk hoger dan wij er voor betaald hebben. Aangezien Kinderhulp Gambia gesteund word door Stichting wilde Ganzen word dit bedrag vermenigvuldigt met 1,5. Mooie opbrengst alsnog dus, gezien de staat van de auto!

Al met al zijn we er dus, vanaf morgen nog enkele dagen rustig aan en veel eten (allebei redelijk afgevallen!) Alvorens we vrijdagnacht vanuit Gambia vertrekken, met het vliegtuig ;-)

Zaterdag rond een uur of negen 'a 10 zijn we er dus weer. Tot snel dus!

Groeten Bart en PP